Mensen vragen mij wat ik in de nestschotel doe. Ik verpak ze in kranten en doe er een laagje stro in met wat schelpenzand.

Licht ik de jonge duiven wel bij in verband met one eye cold? Waarom niet, ik doe dat al 30 jaar. De zomerjongen die niet bijgelicht/verduisterd worden of los komen, krijgen hier soms ook one eye cold. Het is voor mij dus een fabeltje dat dit wordt veroorzaakt door bijlichten.

Er zitten 30 koppels oude vliegduiven, maar ik hoop met 30 stuks de midfond te spelen en met 20 stuks de dagfond. De rest is na enkele vluchten waarschijnlijk verwijderd. Bij de jonge duiven hoop ik er na de derde vlucht nog 80 te hebben, dat zijn er meer dan genoeg om bij te houden.

Zo’n 25 jaar terug startte ik met 18 weduwnaars, 12 kweekkoppels en 80 jonge duiven. Daarmee werden ook verschillende vluchten gewonnen. De tijden zijn wel veranderd, we verspelen nu meer duiven aan huis (roofvogels) en op de terugweg vanuit de losplaats. En natuurlijk ook aan draden, storingen, etc.

Het wordt er voor de duiven en de liefhebber niet gemakkelijker op. Afgelopen seizoen ben ik vijf topduiven kwijtgeraakt op de vluchten. Meerdere duiven kwamen terug met broek- of staartpennen eruit, die zijn dus ook gepakt onderweg maar hebben het overleefd.

Wat dat betreft moet ik Bas Verkerk gelijk geven; een kopduif vliegt alleen of in een kleine groep en wordt gemakkelijker gegrepen dan duiven die in een grote groep vliegen. Dat verklaart ook waarom een goede duif in de avond niet thuis is of √ľberhaupt nooit meer terugkeert.

Zo dreef er een doffer van mij met een gebroken vleugel in de Seine bij Parijs. Hij had ook top gevlogen op de dagfond, inclusief 2x top 10 NPO. Zulke dingen gebeuren nu eenmaal onderweg.

Volgende week ga ik de kweekduiven koppelen, dat is toch wel de minst fijne tijd van het jaar. Voordat alles gepaard en op de juiste bak zit, heb je meestal eerst drie dagen lang vechtpartijen.

Mijn voorbereiding is al 25 jaar hetzelfde. Ruim 3 weken voor het koppelen gaan de bakken open en een week van tevoren gaat de broedschaal erin. Twee weken voor het koppelen gaan bij de doffers de lampen 12 uur per dag aan, bij de duivinnen een week later.

De kweekduiven zijn eind oktober gevaccineerd tegen paramyxo en hebben een luisdruppel en trichopil gekregen. Deze duiven worden een week voor het koppelen wat kariger gevoerd, want te vette duiven kijken niet naar elkaar om.

Vervolgens is het afwachten. De ene legt snel, de andere laat. Als alle koppels binnen 21 dagen hun tweede ei hebben, ben ik tevreden. Duivinnen lijken de helft meer mest te produceren na het leggen, dus dat betekent ook meer poetswerk.

Bij de eerste ronde zien we nog wel eens een onbevrucht ei, vooral bij jonge doffers. Bij de tweede ronde raakt er ook wel eens een eitje onbevrucht door te grote jongen die aandacht vragen van hun ouders. Ook sneuvelen er elk jaar eitjes door een late vechtpartij, of ik laat zelf een ei uit mijn handen vallen wanneer ik controleer of ze bevrucht zijn.

Daarna vallen de jongen uit. Wanneer ze een dag of 10 oud zijn wil ik ze vaak al opruimen, omdat ze er niet uit zien. Kortom, het is een vervelende periode waar ik niets mee heb. De volgende rondes lijken gemakkelijker te gaan en dan lijkt het alsof de jongen uitvallen nadat de eitjes net gelegd zijn.

In de winter ben ik een slechte liefhebber, dan doe ik alleen wat nodig is. Ik maak ze eenmaal per week schoon en verder staat alles zoveel mogelijk open. Laat ze maar kou lijden of in de tocht zitten, dan kunnen ze mooi aan hun weerstand werken. In het vliegseizoen pluk je daar de vruchten van. Wat mezelf betreft gaat het pas weer kriebelen zodra de vluchten beginnen.

De duivenwereld op zijn kop!

Er gaan geruchten dat het lidgeld omhoog gaat om dopingcontroles van te betalen en de GPS onzin te bekostigen. Of dit waar is weet ik niet, we betalen immers al 5 cent extra per duif. Zo zit er iemand in een ver land wat GPS lijntjes te trekken, maar wie daarop zit te wachten én extra voor wil dokken…?

Er is voor mij maar één lijn die een goede duif aflegt en dat is een rechte lijn huiswaarts. We hebben allemaal wel een goede duif die er altijd is en zelden afwijkt van zijn lijn, hoe de wind ook staat. Waarom moet ik interesse hebben in een duif die eerst een omweg maakt om vervolgens uren te laat op zijn hok te arriveren?

We hebben elke week te maken met kopduiven en laatkomers, zoals in elke tak van sport. Winnaars en verliezers, noem je dat. De contributie verhogen om die onzin te financieren, gaat mij iets te ver. De duivensport is al duur genoeg voor de gewone man.

Ik ben één van die liefhebbers die duiven houdt om ermee te spelen en niet om ze over te houden en naar de poelier te brengen, wat tegenwoordig de trend is. Men krijgt tegenwoordig al een reportage in de duivenkrant wanneer ze weinig duiven verliezen. Dat lijkt een kunst an sich. Er komen vast nieuwe wedstrijden straks: wie houdt de meeste duiven over?

Keer alsjeblieft terug naar de basis, onze sport is al duur genoeg en bestaat grotendeels uit gepensioneerde mensen met een beperkte beurs. Ik ken meerdere mensen die al gestopt zijn omdat ze de hobby niet meer kunnen betalen. Ging men hier maar eens over vergaderen…

Op (de) Hoogte, ik heb er tegenwoordig weinig mee en met mij meerdere. Hieronder een citaat uit de meest recente versie.

Methode Snel en GPS ringen
Zoals enkele weken geleden aangegeven hebben wij als NPO 10 sets van 10 GPS ringen aangeschaft. Met deze GPS ringen kunnen wij in 2023 een onderzoek inrichten hoe onze duiven naar huis vliegen en dat koppelen aan de weersomstandigheden van de vlucht. Enige tijd na de melding zag ik berichten voorbij komen waarvan ik dacht: dit moet geen eigen leven gaan leiden. Het ging over het met elkaar in verband brengen van het GPS project met de methode SNEL. Met name de veronderstelling dat wij met de GPS resultaten de methode SNEL gaan onderbouwen. Laat ik duidelijk zijn dat dit klinkklare ONZIN is. Er is geen enkele relatie en die komt er ook niet! Het één heeft niets met het andere te maken. Voor degenen onder u die denken: methode SNEL, waar gaat het over? Heel kort door de bocht is het de uitslag die wij nu kennen corrigeren op de invloed van de wind en de ligging. Het NPO Bestuur staat open voor nieuwe ontwikkelingen die bijdragen aan een toekomstbestendige duivensport en onderzoek hoe onze duiven naar huis vliegen past daarbij.

Reacties

Ik las o.a. de onderstaande reactie op de website van Theo Pander en sluit me daarbij aan:

Nou ik vind het geen onzin. Let maar op wanneer men met die onzin van methode SNEL verder gaat dan gaan de GPS ringen voor een deel voor de onderbouwing zorgen. Ik vind ze allebei onzin en zonde van het geld. Je maakt er een jurysport van! Ik heb al die rondjes van die domme GPS duiven gezien, ja als je maar ver genoeg omvliegt kom je vanzelf in slechte weersomstandigheden. Blijf nou in de laatste fase van deze folklore een beetje normaal doen.

Mijn gedachte

Ik noem dit het wiel opnieuw willen uitvinden in plaats van ‚Äėnieuwe ontwikkelingen‚Äô. Het wordt een vorm van spelbederf. Laten we met zijn allen hopen dat men zich nog bezig gaat houden met het redden van de duivensport in plaats van zulke ‚Äėvernieuwingen‚Äô.

Eerlijk spel begint mijn inziens met het beperken van het aantal in te korven prijsduiven. De getallen 150 oude en 250 jonge duiven gaan nergens over. Mijn idee: korf zoveel duiven in als je wilt, maar bij de oude duiven per vlucht maximaal 30 à 50 prijsduiven en bij de jonge duiven maximaal 60 à 80.

Barcelona

Onlangs was er op de Belgische televisie een uitzending over Barcelona, waarbij men onder andere twee van de rijkste duivenmelkers van Belgi√ę benaderde voor een mooi stukje over hun bedrijven en voorbereiding richting de vlucht.

Ter promotie van de duivensport was het misschien beter geweest om de sport te laten zien zoals hij daadwerkelijk is, namelijk de gewone man. Die doelgroep vertegenwoordigt nu eenmaal 99% van de liefhebbers.

Desalniettemin zaten er leerzame stukjes in, zoals de lossing van de duiven in Barcelona. Alle deuren gingen gelijktijdig hydraulisch open. Daar begint in mijn ogen eerlijk spel. Bij ons wordt alles nog met de hand geopend. Op een snelheidsvlucht ben je dus al kansloos als je aan de achterkant van de wagen zit.

Ik zie het vaak wanneer mijn buurman de duiven op 30 km lost. Als hij een mand loslaat en de volgende uit de auto pakt, zit daar amper een handvol secondes tussen. Toch zie ik het aan de aankomsten thuis, die halen elkaar niet meer in. Vandaar dat eerlijk spel in mijn ogen ook begint bij het vervoer en vooral op de snelheidsvluchten.

Vandaag een foto van New Witbuik (2021), de derde generatie. New Witbuik komt uit Young Witbuik (2008) en vloog als jong bij Jan. Inmiddels zit hij op de kweek. Zijn eerste dochter Witbuiks Queen (de vierde generatie) won dit jaar als jonge duif de 1e Orléans tegen 1.681 duiven en de 2e NPO Orléans tegen 4.532 duiven.

Oude duiven kunnen dus nog goede jongen voortbrengen. De oude Witbuik was van 1997, zijn zoon Young Witbuik van 2008 en kleinzoon New Witbuik van 2021.

Herfst

Ik dacht even dat we de herfst zouden overslaan dit jaar, maar het is nu echt herfstweer. Zoals altijd ben ik dat na enkele dagen wel beu. Normaal fiets ik graag een rondje om mijn rugkwaal te beteugelen, maar dit vochtige weer werkt averechts. Daarom zoek ik nu de warmte maar op bij de kachel.

Bij de duiven kom ik niet zoveel. Het is een natte bende, maar dat deert ze gelukkig weinig. De kweekduiven zouden eind volgende week gekoppeld kunnen worden, maar met dit triestige weer zie ik daar weinig heil in.

Kostenbesparing

Ik las onlangs het stukje van onze duivenkeurder uit het noorden des lands. Zelf geloof ik daar niet in, maar in één ding had hij wel gelijk. De meeste liefhebbers hebben teveel duiven, wat in deze tijd een reden is om te stoppen. Zie je door de bomen het bos niet meer, laat dan de mooiste en beste 30 duiven in leven en ruim de rest op. Je zal meer plezier gaan beleven.

Bij de jaarlijkse vergadering van Brabant 2000 kwam het kostenplaatje ook ter sprake. Er stond schijnbaar een slimmerik op met het idee om naar 15 vluchten per jaar te gaan, om zo de kosten te drukken…

Fuseren lijkt me een veel betere oplossing om de zaak betaalbaar te houden, want met slechts 15 vluchten per jaar zou ik zelf meteen alle duiven wegdoen. Als je ziet wat je er een heel jaar voor moet doen en laten, en met mij 99% van de liefhebbers.

Fuseren is een probleem, want het NPO-bestuur houdt zich hier niet mee bezig en de bestuursleden in de betreffende afdelingen (waarvan sommige dik betaald worden) willen hun functie niet verliezen. Wanneer je de huidige elf afdelingen terugbrengt naar bijvoorbeeld zes, komen er immers banen op de tocht te staan.

Een oplossing zou zijn dat de leden per afdeling een nieuw bestuur kiezen. Er ontstaan dan per afdeling zes nieuwe voorzitters en bestuursleden die een betaalde functie krijgen en enkele dagen per week samenzitten om alles in de duivensport te regelen. Dat zoiets anno 2022 ook vanuit huis kan, staat vast.

We hebben het dagelijkse NPO-bestuur dan niet meer nodig, dat zouden deze zes personen – die immers een gedeeltelijk betaalde baan krijgen – perfect moeten kunnen invullen.

Zowel het dagelijkse NPO-bestuur als alle afdelingsbesturen kunnen zich verkiesbaar stellen voor deze nieuwe functies, alleen de leden mogen bepalen wie het uiteindelijk worden. Dat we hiermee flink in de kosten kunnen snijden, is in ieder geval zeker.

Gisteren een foto van de oude Witbuik (1997), vandaag een foto van zijn laatste super kwekende zoon, Young Witbuik (2008).

Ik vind mezelf geen slaaf van de duiven, want hier gebeurt alles op een gemakkelijke manier. De hokken staan altijd open, zowel de voorkanten als de plafonds. Mensen die wel eens bij kampioenen als Verkerk en De Bruijn zijn geweest, zagen dat ook daar alles open staat.

Duivenstof is ontzettend slecht voor mens en dier. Ik hoor veel duivenliefhebbers kuchen wanneer ze aan het praten zijn. De hokken van deze mensen zijn meestal potdicht, verwarmd en worden door teveel duiven bewoond.

Vooral in deze tijd (ruiperiode) kom je het beste zo min mogelijk bij de duiven. Alleen het hoognodige en klaar. Wat mij betreft moet een hok ook niet te droog zijn, in deze tijd mag dat best vochtig aanvoelen. Hier overigens geen hygrometers of wat voor flauwekul dan ook.

Er is een kleine groep liefhebbers die 6x per dag de hokken schoonmaken en met een vochtige doek alles afnemen. In mijn ogen ben je dan wel slaaf van je duiven. Duiven die dat gewend zijn overleven hier niet. Plaats ik die een week op mijn hokken, dan vallen ze met allerlei kwaaltjes aan de luchtwegen uit.

Ik hoor vanuit China of Taiwan wel eens dat duiven daar erbarmelijk uit de quarantaine komen, meestal omdat ze afkomstig zijn van hokken die te hygi√ęnisch met hun duiven zijn omgegaan.

Ruim 30 jaar geleden maakte een liefhebber uit de buurt elke week wanneer de duiven de mand in gingen zijn hokken volledig zuiver met water en chloor, inclusief de broedbakken. Nadien schroeide hij alles droog met de brander. In het najaar ging hij nog een stapje verder en werden alle pannen van het dak gehaald, die werden ook met water en chloor gewassen.

De man vloog enkele jaren knetterhard op de vitesse/midfond. Toen kwam het moment dat hij enkele van die hellevogels verloor en hij amper nog blad kon raken, ondanks dat zijn poets- en boenwerk gelijk bleef. De goede duiven zaten er alleen niet meer. Na enkele jaren barslecht spelen en veel schoonmaakwerk kon hij het niet meer opbrengen en hing hij zijn duivenkiel voorgoed aan de wilgen.

Dus, liefhebbers die zichzelf na √©√©n of twee topjaren belangrijk gaan vinden en het nu weleens aan anderen willen gaan uitleggen hoe alles werkt… Pas ermee op, zou ik zeggen. Er kunnen andere tijden aanbreken en dan kaatst de bal zich vanzelf terug, daarvan zijn voorbeelden te over!