29 jul Focus op de jongen

Het oude duivenseizoen zit er hier op. Toch denk ik dat ik nog een zestal oude rakkers, die niet goed genoeg zijn om naar de kweek te gaan, ga spelen op Vivonne. Voor de rest ligt alle focus nu op de jongen. Zaterdag staat 248 km op het programma, waarschijnlijk met kopwind.

Twijfel over drinkgelegenheid

Wat me de afgelopen weken zorgen baart: het lijkt alsof onze jongen niet op tijd op de losplaats zijn, waardoor ze geen gelegenheid krijgen om te drinken. Ik heb bijna vijftig jaar duiven, maar zelden zag ik ze zo dorstig thuiskomen als de laatste weken.

Normaal zou het zo moeten zijn dat men minimaal drie uur voor de lossing aanwezig is op de losplaats, zodat de duiven enkele uren de tijd krijgen om te drinken. Daar twijfel ik oprecht aan. Schijnbaar gaan er geen convoyeurs mee — dan zou het te verklaren zijn. Maar ik kan dat niet onderbouwen.

Jan vertelde dat er in Friesland in de trailer een apart gedeelte is waar convoyeurs kunnen slapen. Ik weet niet of dat bij ons ook zo is.

Het enige wat ik weet, is wat ik constateer: de duiven hebben niet gedronken. Hier leren ze dat vanaf het spenen; alle jongen drinken uit goten met een wand zoals in de reismand. Ze weten niet beter — maar als er geen drinken is, kunnen ze uiteraard niets drinken.

Minder duiven per mand

Ik zou een voorstander zijn om bij de jongen in de eerste vijf weken — en zeker met warm weer — niet meer dan twintig duiven per mand te stoppen. Dan kunnen ze gemakkelijker bij de drinkgoot komen. Dan maar iets meer inleg betalen; uiteindelijk houden we vanzelf meer duiven over.

Ook onderweg moet er altijd een bodempje water in de drinkgoot zitten. Doe het anders zoals bij duiven die op transport gaan naar het buitenland: leg er een langwerpige spons in, zodat het water niet uit de goten kan spatten. De duiven hebben snel door dat die spons vochtig is.

27 jul Oude klaar, jongen in vorm

De oude duiven maakten hun laatste vlucht. In het gehele afdeling Zuidwest‑concours werd begonnen met de 4e tegen 3.356 duiven.

Volgende week staat nog Vivonne op het programma: een vlucht voor de Zeeuwse liefhebbers die zo graag boven de 600 km concoursen. Met de voorspelde noordoostenwind verwacht ik dat hier niet veel liefhebbers zullen inkorven.

Jongen op Morlincourt

Met de jongen vlogen we Morlincourt. In de vereniging won ik 1 en 2, en in Vlieggebied Geel A werd het tegen 1.542 duiven: 2‑3‑5‑8‑10‑11‑12‑13‑14‑22‑23‑24‑25, enzovoort. Die zijn wel in orde, ondanks dat er ook hier wat one‑eye‑cold gevallen rondlopen.

Vaak kan je die een kuur van een week geven en dan zijn ze er vanaf; doe je een week niets, dan zijn ze er ook vanaf. Vroeger rookte ik ze uit met Koudijs, maar met de nieuwe formule lijkt dat niet meer te werken. Ik heb enkele jaren terug zo’n nieuwe blok aangestoken — er kwam een zwarte rook af alsof ik een autoband had aangestoken. Ik kan niet geloven dat dat goed is voor duiven. Ook andere rookbommen lijken de luchtwegen te irriteren, dus daar pas ik voor.

Sterke referenties

Jan Timmermans won in Friesland 4 en 8 tegen ruim 13.000 duiven, en Heinhuis pakte de 12e met een kruising met Jan.

Dennis Koolen liet weten dat Geert Krauss in België de 1e won tegen 1.353 duiven met een kleinkind Mathieu x Golden Eye. Mathieu is een zoon van het Millennium‑koppel, en Golden Eye een dochter van het Gouden Koppel.

22 jul Rui, Bourges en indelingen

Kwekers in de rui

Ondanks dat we nog volop in het vliegseizoen zitten, gaan de kwekers al stevig de rui in. Hier krijgen ze nu alle dagen Origanum Red, tweemaal per week Prestavit op het voer en eenmaal de roze Mariën‑poeder. In het water gaat er afwisselend twee dagen Naturaline en twee dagen Sedochol.

Ze krijgen eenmaal per week een bad en eenmaal per dag eten: 4 delen Championsmix en 1 deel NPO‑mix. Dat hebben ze nodig om mooi in te pluimen.

Ik maak ongeveer 900 gram Champions Mineralenmix aan, gooi daar 100 gram snoepzaad bij, twee eetlepels Roosvicee of Origanum Red, een volle maatlepel Octavit en een eetlepel roze Mariën‑poeder. Dat krijgen de jongen na hun ochtendmaaltijd in een schoteltje op de vloer — en daar zijn ze razend op.

Het gaat verder worden, en de NPO‑vluchten komen binnen drie weken op hun pad. Ze moeten nu goed zijn; tijd om nog aan de duiven te sleutelen is er haast niet meer. Over zeven weken is het gedaan.

Bourges in aantocht

De Belgen vliegen volgens mij volgende week Bourges. Ook daar zijn nog heel wat jongen niet klaar voor, vooral als het zwaar wordt. Vandaar dat ook daar nu alle dagen Octavit bij de jongen gaat — de natuurlijke spierversterker.

De Bourges‑vliegers zou ik begin van de week zeker enkele dagen een combikuur tegen de luchtwegen geven. Ook een Tricho‑tablet op zaterdagavond bij thuiskomst kan geen kwaad, de week voor Bourges.

De jongen krijgen hier nu ook 1,5 uur na hun laatste voeding nog wat NPO‑mix. Staan ze nu niet rond, dan gaat dat niet gemakkelijk meer worden — zeker niet bij jongen die nog bijeen zitten en de hele dag achter elkaar lopen drijven.

Alle weken keren er nog enkele jongen terug, vaak van weken voordien. Diegene die gezworven hebben herken je meteen; een duif die binnen gezeten heeft valt niet op.

Verliezen door wind en indelingen

Zoals gezegd: geen attractievlucht uit Vierzon hier — men houdt zich strak aan het vliegprogramma. Ik ben benieuwd of men ook zo eigenwijs blijft om niet te evalueren in de vlieggebieden van het najaar.

We zijn een massa oude duiven kwijtgeraakt met de oostenwind, door al die duiven van Zeeland en de eilanden. Zijn de duiven de kustkant opgegaan, dan drinken ze vaak brak water — in combinatie met de hitte zijn er veel gesneuveld.

Het bestuur van Zeeland moet er rekening mee houden dat onze duiven meer dan 100 km uit het westen terug moeten komen met oostenwind. Ik blijf erbij:

• Zeeland en Goeree‑Overflakkee gezamenlijk los.
• Oude Brabant 2000 gezamenlijk los vanaf een andere losplaats, met de Hoeksche Waard erbij.

Anders denk ik dat het hier in het zuiden snel klaar zal zijn met de duivensport. Liefhebbers haken massaal af door al die verliezen — stof om over na te denken, en tijd om eigen principes aan de kant te zetten.

Vlieggebieden die niet kloppen

Zo zit ik in een vereniging waar ik 1e asduif kan worden en een andere liefhebber 2e asduif, maar die kan dan weer wel 1e Nationaal asduif worden — en ik niet — omdat hij punten uit een ander vlieggebied haalt.

Ik vind het nooit kunnen dat men in dezelfde vereniging speelt en toch in een ander vlieggebied. Ik kan de eerste vijf spelen in de eigen vereniging, maar degene die 6e speelt kan in Vlieggebied B de eerste winnen, terwijl ik in Vlieggebied A niet eens aan de pas kom.

Heel Nederland moet nog wennen aan al die uitslagen met allerlei kleuren hier in Zuidwest. Maak dat ook eens wat simpeler, zou ik denken.

20 jul De dagfond viel niet mee

Autovlucht Vierzon afgewezen

Ruud Moes stuurde een app rond om op 1 augustus een autovlucht vanaf Vierzon te organiseren. Onze afdeling wil daar niet aan meewerken omdat wij die dag een dagfondvlucht hebben van meer dan 600 km. Persoonlijk denk ik niet dat er weinig deelname zal zijn voor die dagfondvlucht, maar dat terzijde.

Het initiatief van Ruud was vorig jaar meer dan geslaagd. Dat hij nu opnieuw een autovlucht wil organiseren maar — zoals altijd — wordt tegengewerkt, is jammer. Juist zulke initiatieven zijn nodig om onze duivensport, die steeds verder afkalft, een nieuwe glans te geven.

Issoudun: goed idee, te weinig herhaling

Afgelopen weekend hadden we Nationaal Issoudun — een geweldig initiatief. Alleen zou het wat mij betreft meerdere keren per jaar moeten gebeuren, bij elke dagfondvlucht. Nu zijn we veel te windafhankelijk.

Knap was het wel van Huijsmans dat hij zich in de top‑10 klasseerde met de wind volledig in het nadeel.

Hier was het zoals ik al verwachtte: wil je op die vlucht presteren, dan doe je dat beter niet met duiven die elke week mee moeten in zo’n zwaar jaar. Beter is het om duiven in te zetten die alleen midfond gevlogen hebben, op de hokken in topvorm na.

Nationaal gezien was Issoudun hier geen succes, maar in de vereniging was het nog 1‑2‑4‑5‑6, en in Vlieggebied Geel A tegen 338 duiven: 9‑10‑14‑19‑20‑21‑25, enzovoort. De duiven waren vermoeid bij het inmanden — logisch in zo’n zwaar jaar met elke week spelen en een midfond van 450 km tussen de dagfondvluchten.

Cambrai: jongen opnieuw sterk

Toen kwamen de jongen. Die arriveerden achterdoor — ik had ze niet zien aankomen, maar ineens zaten ze op het hok terwijl ik stond te letten.

In Vlieggebied Geel A werd het tegen 1.535 duiven: 1‑2‑3‑4‑5‑9, enzovoort. Voor de tweede keer dit jaar de eerste vijf met de jongen, van de drie vluchten tot nu toe. Alle 80 jongen thuis, dus geen verliezen.

De verliezen bij de jongen zitten duidelijk in de eerste vluchten en de opleidingsfase.

De eerste prijswinnaar bij de jongen was een samenkweek met Jan de Werd: uit zoon Secretariaat x Allouette, de moeder van Zora, die vorig jaar de 1e Nationaal Orléans bij de jaarlingen won. Allouette is overigens een dochter van Olympic Millennium.

Verhoudingen in het vlieggebied

We moeten het tegenwoordig met ons eigen vlieggebied doen. Door de nieuwe indelingen komen we nergens meer aan te pas, terwijl de prestaties hier nog gewoon hetzelfde zijn.

In Geel B is niet te spelen tegen Team De Weerd, dat wekelijks 200 jongen of meer inkorft. Geen wonder dat men zo een eigen trek creëert. Men doet niets wat niet mag — het is aan het NPO‑bestuur om daar een keer een stokje voor te steken.

Zoals ik al vaker schreef:

• 80 jongen in concours, aanvullen tot de derde vlucht en daarna niet meer.
• Bij de oude 60, ook aanvullen tot de derde vlucht.

Dan kan een massa‑inkorver alsnog 60 op de midfond en 60 op de dagfond zetten, maar niet 200 op één vlucht. Dat maakt de sport eerlijker en aantrekkelijker. In de Tour de France mag een ploeg met een torenhoog budget toch ook niet drie keer zoveel renners afvaardigen?

Het is overigens zuur dat Piet Lindelauf zijn 1e Nationaal kwijtgeraakt is omdat hij niet of te laat gemeld had. De duif kan daar niets aan doen en leverde een wereldprestatie. Het voordeel van Live is dat je daar geen problemen mee hebt — als het werkt.

Olympic Millennium blijft geven

Rico Kampert en zijn vader wonnen de 1e NPO Issoudun tegen 4.263 duiven. Dit was opnieuw een kleindochter van Olympic Millennium, uit hetzelfde koppel als de 1e NPO Sens van Team GPS.

Olympic Millennium was niet alleen een supervlieger, maar ook een topkweekster in meerdere generaties. Er zijn al heel wat top‑10 NPO‑winnaars uit haar voortgekomen. Ook mijn Chinese vriend heeft enkele topdochters van haar, net als ik zelf. Ze slijt haar oude dag daar op de hokken — en legt nog steeds.

Voer óók voor overnacht

Opvallend was dat ik verschillende mails kreeg van liefhebbers die vroeg vlogen van Barcelona en onze producten gebruiken. Jaarlijks worden we nog wel een paar keer gebeld met de vraag of ons voer wel zwaar genoeg is voor de overnacht — terwijl dat haast ieder jaar opnieuw bewezen wordt. Neem alleen al de laatste vijf jaar: meerdere 1e nationale én 1e internationale overwinningen, allemaal op dezelfde Embregts‑Theunis mengeling.

16 jul Op naar Issoudun

Gemengde gevoelens

Vanavond dus inmanden voor Issoudun. Mijn favoriet voor deze vlucht gooide zojuist zijn 3e pen — de meesten zullen zeggen dat het weinig uitmaakt, maar ik zie het niet graag. Ook een van de beste duivinnen had gisteravond haar eerste ei, en ook dat zie ik niet graag. Dus ga ik met gemengde gevoelens richting Issoudun.

Ze zijn in ieder geval goed voorbereid: elke avond een Octavit‑pil en stevig NPO‑mix. We wachten maar af.

Cambrai met NW‑wind

De jongen gaan morgenavond mee naar Cambrai. Het lijkt een noordwestenwind, kracht 5, dus het zal werken worden.

Hier zitten de jongen nog gewoon bijeen. Wanneer — en of — ik ze ga scheiden, weet ik nog niet.

Laatste‑vluchten discussie

Onze afdelingssecretaris stuurde een mail rond dat ik geschreven zou hebben dat de laatste twee vluchten nergens voor tellen. Dat was inderdaad verwarrend, maar ik bedoelde natuurlijk de Nationale kampioenschappen. De rest interesseert me verder weinig.

Of er überhaupt veel interesse zal zijn voor Vivonne als laatste vlucht, ver over de 600 km, betwijfel ik — maar dat terzijde.

Te breed

Ik blijf erbij: met die hele Zuid‑West‑afdeling is niemand gebaat. Het kost een boel duiven, het spel is veel te breed en de indelingen van de speelgebieden kloppen voor geen meter.

Zo zit ik in een vereniging waarvan vier leden in Geel A ingedeeld zijn en de rest in Geel B. Hoe krijg je het verzonnen?

Zoals gezegd:

• Brabant 2000 herstellen met de Hoeksche Waard erbij.
• Zeeland samen met Goeree‑Overflakkee.

Dan ligt het spel meer in de lengte, zoals alle verdelingen zouden moeten liggen. In de breedte is alles te windafhankelijk. Als we straks in één afdeling los gaan, vrees ik voor onze jongen.