22 jul Rui, Bourges en indelingen

Kwekers in de rui

Ondanks dat we nog volop in het vliegseizoen zitten, gaan de kwekers al stevig de rui in. Hier krijgen ze nu alle dagen Origanum Red, tweemaal per week Prestavit op het voer en eenmaal de roze Mariën‑poeder. In het water gaat er afwisselend twee dagen Naturaline en twee dagen Sedochol.

Ze krijgen eenmaal per week een bad en eenmaal per dag eten: 4 delen Championsmix en 1 deel NPO‑mix. Dat hebben ze nodig om mooi in te pluimen.

Ik maak ongeveer 900 gram Champions Mineralenmix aan, gooi daar 100 gram snoepzaad bij, twee eetlepels Roosvicee of Origanum Red, een volle maatlepel Octavit en een eetlepel roze Mariën‑poeder. Dat krijgen de jongen na hun ochtendmaaltijd in een schoteltje op de vloer — en daar zijn ze razend op.

Het gaat verder worden, en de NPO‑vluchten komen binnen drie weken op hun pad. Ze moeten nu goed zijn; tijd om nog aan de duiven te sleutelen is er haast niet meer. Over zeven weken is het gedaan.

Bourges in aantocht

De Belgen vliegen volgens mij volgende week Bourges. Ook daar zijn nog heel wat jongen niet klaar voor, vooral als het zwaar wordt. Vandaar dat ook daar nu alle dagen Octavit bij de jongen gaat — de natuurlijke spierversterker.

De Bourges‑vliegers zou ik begin van de week zeker enkele dagen een combikuur tegen de luchtwegen geven. Ook een Tricho‑tablet op zaterdagavond bij thuiskomst kan geen kwaad, de week voor Bourges.

De jongen krijgen hier nu ook 1,5 uur na hun laatste voeding nog wat NPO‑mix. Staan ze nu niet rond, dan gaat dat niet gemakkelijk meer worden — zeker niet bij jongen die nog bijeen zitten en de hele dag achter elkaar lopen drijven.

Alle weken keren er nog enkele jongen terug, vaak van weken voordien. Diegene die gezworven hebben herken je meteen; een duif die binnen gezeten heeft valt niet op.

Verliezen door wind en indelingen

Zoals gezegd: geen attractievlucht uit Vierzon hier — men houdt zich strak aan het vliegprogramma. Ik ben benieuwd of men ook zo eigenwijs blijft om niet te evalueren in de vlieggebieden van het najaar.

We zijn een massa oude duiven kwijtgeraakt met de oostenwind, door al die duiven van Zeeland en de eilanden. Zijn de duiven de kustkant opgegaan, dan drinken ze vaak brak water — in combinatie met de hitte zijn er veel gesneuveld.

Het bestuur van Zeeland moet er rekening mee houden dat onze duiven meer dan 100 km uit het westen terug moeten komen met oostenwind. Ik blijf erbij:

• Zeeland en Goeree‑Overflakkee gezamenlijk los.
• Oude Brabant 2000 gezamenlijk los vanaf een andere losplaats, met de Hoeksche Waard erbij.

Anders denk ik dat het hier in het zuiden snel klaar zal zijn met de duivensport. Liefhebbers haken massaal af door al die verliezen — stof om over na te denken, en tijd om eigen principes aan de kant te zetten.

Vlieggebieden die niet kloppen

Zo zit ik in een vereniging waar ik 1e asduif kan worden en een andere liefhebber 2e asduif, maar die kan dan weer wel 1e Nationaal asduif worden — en ik niet — omdat hij punten uit een ander vlieggebied haalt.

Ik vind het nooit kunnen dat men in dezelfde vereniging speelt en toch in een ander vlieggebied. Ik kan de eerste vijf spelen in de eigen vereniging, maar degene die 6e speelt kan in Vlieggebied B de eerste winnen, terwijl ik in Vlieggebied A niet eens aan de pas kom.

Heel Nederland moet nog wennen aan al die uitslagen met allerlei kleuren hier in Zuidwest. Maak dat ook eens wat simpeler, zou ik denken.

20 jul De dagfond viel niet mee

Autovlucht Vierzon afgewezen

Ruud Moes stuurde een app rond om op 1 augustus een autovlucht vanaf Vierzon te organiseren. Onze afdeling wil daar niet aan meewerken omdat wij die dag een dagfondvlucht hebben van meer dan 600 km. Persoonlijk denk ik niet dat er weinig deelname zal zijn voor die dagfondvlucht, maar dat terzijde.

Het initiatief van Ruud was vorig jaar meer dan geslaagd. Dat hij nu opnieuw een autovlucht wil organiseren maar — zoals altijd — wordt tegengewerkt, is jammer. Juist zulke initiatieven zijn nodig om onze duivensport, die steeds verder afkalft, een nieuwe glans te geven.

Issoudun: goed idee, te weinig herhaling

Afgelopen weekend hadden we Nationaal Issoudun — een geweldig initiatief. Alleen zou het wat mij betreft meerdere keren per jaar moeten gebeuren, bij elke dagfondvlucht. Nu zijn we veel te windafhankelijk.

Knap was het wel van Huijsmans dat hij zich in de top‑10 klasseerde met de wind volledig in het nadeel.

Hier was het zoals ik al verwachtte: wil je op die vlucht presteren, dan doe je dat beter niet met duiven die elke week mee moeten in zo’n zwaar jaar. Beter is het om duiven in te zetten die alleen midfond gevlogen hebben, op de hokken in topvorm na.

Nationaal gezien was Issoudun hier geen succes, maar in de vereniging was het nog 1‑2‑4‑5‑6, en in Vlieggebied Geel A tegen 338 duiven: 9‑10‑14‑19‑20‑21‑25, enzovoort. De duiven waren vermoeid bij het inmanden — logisch in zo’n zwaar jaar met elke week spelen en een midfond van 450 km tussen de dagfondvluchten.

Cambrai: jongen opnieuw sterk

Toen kwamen de jongen. Die arriveerden achterdoor — ik had ze niet zien aankomen, maar ineens zaten ze op het hok terwijl ik stond te letten.

In Vlieggebied Geel A werd het tegen 1.535 duiven: 1‑2‑3‑4‑5‑9, enzovoort. Voor de tweede keer dit jaar de eerste vijf met de jongen, van de drie vluchten tot nu toe. Alle 80 jongen thuis, dus geen verliezen.

De verliezen bij de jongen zitten duidelijk in de eerste vluchten en de opleidingsfase.

De eerste prijswinnaar bij de jongen was een samenkweek met Jan de Werd: uit zoon Secretariaat x Allouette, de moeder van Zora, die vorig jaar de 1e Nationaal Orléans bij de jaarlingen won. Allouette is overigens een dochter van Olympic Millennium.

Verhoudingen in het vlieggebied

We moeten het tegenwoordig met ons eigen vlieggebied doen. Door de nieuwe indelingen komen we nergens meer aan te pas, terwijl de prestaties hier nog gewoon hetzelfde zijn.

In Geel B is niet te spelen tegen Team De Weerd, dat wekelijks 200 jongen of meer inkorft. Geen wonder dat men zo een eigen trek creëert. Men doet niets wat niet mag — het is aan het NPO‑bestuur om daar een keer een stokje voor te steken.

Zoals ik al vaker schreef:

• 80 jongen in concours, aanvullen tot de derde vlucht en daarna niet meer.
• Bij de oude 60, ook aanvullen tot de derde vlucht.

Dan kan een massa‑inkorver alsnog 60 op de midfond en 60 op de dagfond zetten, maar niet 200 op één vlucht. Dat maakt de sport eerlijker en aantrekkelijker. In de Tour de France mag een ploeg met een torenhoog budget toch ook niet drie keer zoveel renners afvaardigen?

Het is overigens zuur dat Piet Lindelauf zijn 1e Nationaal kwijtgeraakt is omdat hij niet of te laat gemeld had. De duif kan daar niets aan doen en leverde een wereldprestatie. Het voordeel van Live is dat je daar geen problemen mee hebt — als het werkt.

Olympic Millennium blijft geven

Rico Kampert en zijn vader wonnen de 1e NPO Issoudun tegen 4.263 duiven. Dit was opnieuw een kleindochter van Olympic Millennium, uit hetzelfde koppel als de 1e NPO Sens van Team GPS.

Olympic Millennium was niet alleen een supervlieger, maar ook een topkweekster in meerdere generaties. Er zijn al heel wat top‑10 NPO‑winnaars uit haar voortgekomen. Ook mijn Chinese vriend heeft enkele topdochters van haar, net als ik zelf. Ze slijt haar oude dag daar op de hokken — en legt nog steeds.

Voer óók voor overnacht

Opvallend was dat ik verschillende mails kreeg van liefhebbers die vroeg vlogen van Barcelona en onze producten gebruiken. Jaarlijks worden we nog wel een paar keer gebeld met de vraag of ons voer wel zwaar genoeg is voor de overnacht — terwijl dat haast ieder jaar opnieuw bewezen wordt. Neem alleen al de laatste vijf jaar: meerdere 1e nationale én 1e internationale overwinningen, allemaal op dezelfde Embregts‑Theunis mengeling.

16 jul Op naar Issoudun

Gemengde gevoelens

Vanavond dus inmanden voor Issoudun. Mijn favoriet voor deze vlucht gooide zojuist zijn 3e pen — de meesten zullen zeggen dat het weinig uitmaakt, maar ik zie het niet graag. Ook een van de beste duivinnen had gisteravond haar eerste ei, en ook dat zie ik niet graag. Dus ga ik met gemengde gevoelens richting Issoudun.

Ze zijn in ieder geval goed voorbereid: elke avond een Octavit‑pil en stevig NPO‑mix. We wachten maar af.

Cambrai met NW‑wind

De jongen gaan morgenavond mee naar Cambrai. Het lijkt een noordwestenwind, kracht 5, dus het zal werken worden.

Hier zitten de jongen nog gewoon bijeen. Wanneer — en of — ik ze ga scheiden, weet ik nog niet.

Laatste‑vluchten discussie

Onze afdelingssecretaris stuurde een mail rond dat ik geschreven zou hebben dat de laatste twee vluchten nergens voor tellen. Dat was inderdaad verwarrend, maar ik bedoelde natuurlijk de Nationale kampioenschappen. De rest interesseert me verder weinig.

Of er überhaupt veel interesse zal zijn voor Vivonne als laatste vlucht, ver over de 600 km, betwijfel ik — maar dat terzijde.

Te breed

Ik blijf erbij: met die hele Zuid‑West‑afdeling is niemand gebaat. Het kost een boel duiven, het spel is veel te breed en de indelingen van de speelgebieden kloppen voor geen meter.

Zo zit ik in een vereniging waarvan vier leden in Geel A ingedeeld zijn en de rest in Geel B. Hoe krijg je het verzonnen?

Zoals gezegd:

• Brabant 2000 herstellen met de Hoeksche Waard erbij.
• Zeeland samen met Goeree‑Overflakkee.

Dan ligt het spel meer in de lengte, zoals alle verdelingen zouden moeten liggen. In de breedte is alles te windafhankelijk. Als we straks in één afdeling los gaan, vrees ik voor onze jongen.

15 jul Einde van het oude duivenseizoen in zicht

Het vliegprogramma voor de oude duiven raakt op zijn einde: nog een nationale, een midfond, een dagfond en dan de nalijn. Bij de jongen gaan we naar de tweede vlucht.

Hier zullen 24 duiven op de dagfond gaan en ongeveer 80 jongen op Cambrai. Enkele hou ik thuis; die zitten apart omdat ze slecht water gedronken hadden, en dat is nog steeds te zien aan hun ontlasting.

Bij de oude denk ik dat het de laatste vlucht gaat worden — daarna laat ik ze bijeen.

Sectorvlucht Oost‑Brabant

In Oost‑Brabant hadden ze afgelopen week een sectorvlucht tegen meer dan 6.000 duiven. De gehele top‑3 bestond uit 50% Embregts‑Theunis duiven — dat zal zeker geen toeval zijn.

• 1e sector: Lex de Jongh (Team GPS) met een kleindochter Avatar x Witbuiks Best. Die duif won vorig jaar al de 3e Provinciaal Mettet tegen 4.871 duiven.
• 2e sector: Hun tweede duif, die vorig jaar de 3e Nationaal sector 1B won tegen 4.650 duiven.
• 3e sector: Auke van der Deen met een duif uit Embregts‑Theunis‑lijnen, een kleinkind van Mysterie Rocket, die de 2e NPO/Nationaal won tegen 6.663 duiven.

13 jul Taai weekendje

Moeizame jonge‑duivenvlucht

We hadden dit keer een mooie vroege lossing met de jongen, maar toch verliep het moeizaam. Wat men bij ons anders doet dan in Zuid‑Holland begrijp ik niet; daar ging het weer stukken beter met de jongen.

Hier mis ik er nog heel wat. Enkele kreeg ik aangemeld boven Brussel — die lijken niet weg geraakt. Natuurlijk is het een selectiesport en het kunnen niet allemaal goede zijn.

Ik heb nogal wat contact links en rechts met echte tophokken in België en Nederland. Als ik dan hoor dat die midden in de week ook nog opleervluchten van 100 km en meer geven, lijkt de trend wel dat we ze heel veel moeten laten trainen.

Nou heb ik veel voor de duiven over, maar midden in de nacht uren gaan rijden met de duiven gaat me te ver. Ze moeten het maar doen met de training aan huis.

Zoals ik vaker schreef creëer je volgens mij een soort duiven die geweldig uit de voeten kan op de snelle, kortere vluchten, maar uiteindelijk verspeel je er veel van op de langere, taaie vluchten.

Herzie de nieuwe indelingen

Zo ben ik ook dit weekend enkele goede oude verspeeld van Toury, een vlucht met alweer veel oost in de wind. En dat is tegenwoordig, met de lossing samen met Zeeland en de eilanden, een enorm probleem aan het worden voor de liefhebbers in Brabant.

Van alle kanten hoor ik verhalen van Brabantse liefhebbers die ermee gaan stoppen als er volgend jaar weer gelost wordt met Zeeland en de eilanden. Over de eilanden hoor ik dan weer dat ze snel terug willen naar Afdeling 5.

Het beste is dat men Brabant 2000 terugbrengt in zijn oude glorie met de Hoeksche Waard, en Zeeland gewoon met Goeree‑Overflakkee. Dit gaat ten koste van de duivensport; op de plaatsen waar het spel zo breed gelegd is, hoor ik dezelfde verhalen.

Toury‑uitslag en een echte klasbak

In Vlieggebied A won ik 1-2-10-12-19-20-25, enzovoort. Mijn eerste won ook vorige week de 1e en zat vijf minuten los op mijn tweede — dat was normaal goed voor de 2e NPO. Ook vorig jaar als jong won hij al drie keer top‑20 NPO, en nu dus in Zuid‑West (het vroegere sectorverband) de 12e en de 18e.

Hij werd vorig jaar over twaalf jonge‑duivenvluchten 2e provinciaal Asduif. Dus dat is een echte goede: vorige week vroeg met overwegend westenwind, nu vroeg met overwegend oostenwind — beide keren minuten vooruit op mijn tweede duif.

Jongen en oude: taai weekend, maar ze staan er weer

Bij de jongen was het een stuk minder, hoewel ze erg goed aanvoelden. De eerste twee kwamen vanachter, en nadien nog heel veel uit de goede lijn, uren later. Dus of ze ergens tussen gekomen zijn of niet weg geraakt zijn — geen idee. Ze zien er wel weer super uit, dus mankeren doen ze niets.

Ook de oude duiven die vorige week 570 km vlogen en nu een hele zware 425 km, staan zo rond als een kogel. Daar werken de Octavit‑capsules die ze elke dag opgestoken krijgen vast aan mee.

We gaan het zien. Volgend weekend de laatste vlucht voor de oude; de mid‑ en dagfondvluchten die daarna nog volgen tellen nergens meer voor mee, dus waarom zou je de duiven erop riskeren.