De oude duiven gaan zaterdag alweer mee naar Melun (351 km). Zo het er nu naar uitziet, gaat de helft van de jongen de week erop naar Bierges (91 km).

Het zit aardig op schema. Ik laat ze mand voor mand (10 stuks) los op 30 km en alles komt elke keer weer huiswaarts. Sommigen doen er wat langer over, maar die vallen uiteindelijk vanzelf af. Er zijn maar weinig echt goede duiven, dus in die groep jongen zitten er heel wat die het niet kunnen.

Ik ga ze de eerste vluchten wel spreiden, om bij een slechte lossing nog wat over te houden en niet alles in één wedstrijd te hebben.

Bezoek aan een nationale topper

Zo sprak ik de winnaar van Nationaal Argenton bij de jaarlingen, Johny Jonckers uit Drieslinter (België). Deze krasse, bijna 83‑jarige liefhebber speelt al jaren super, samen met zijn vrouw Magda.

Ik was daar in 2011 en haalde toen een superduivin — schijnbaar zit dat soort nog steeds in de winnaar van nu. Johny vertelde me dat hij stevig met zijn gezondheid gesukkeld had en daarom alle oude vliegduiven verwijderd had. Nu gaat alles weer goed en speelt hij met 24 jaarlingen, en zo ik het begreep heeft hij er weer volop zin in.

Een geweldige prestatie: hij won 2 en 16 over de gehele lossing en 1 en 12 bij de jaarlingen. Fijne mensen, net zoals Herman Bevers en wijlen Dirk van Dyck.

Ik heb met hem afgesproken om daar binnenkort nog eens heen te gaan, naar het Belgische Limburg.

Opleren jonge duiven

De jongen zijn tot nu toe vier keer weg geweest: 10 km – 15 km – 20 km – 30 km. Ze zullen nog een paar keer 30 km doen en dan kunnen ze mee. Verder rij ik niet — totaal zinloos en pure tijdverspilling. En natuurlijk ging het niet altijd vanzelf; vaak moest de helft één voor één terugkeren, maar dat boeit me verder niet.

Dat korte stukjes lossen doe ik niet. Je kunt ze dertig keer wegbrengen voordat je op 30 km zit, en de 31ste keer gaat het fout en ben je de helft kwijt.

Ze zijn weer helemaal gezond en eten weer top. Wel zet ik ze nog op 50% NPO‑mix en 50% basis, en krijgen ze elke ochtend Origanum Red en Champions Mineralenmix.

Oude duiven richting het weekend

De oude duiven vliegen aankomend weekend Melun en zullen allemaal meegaan. Ik vond dat ze afgelopen weekend niets geleden hadden; maandagochtend hebben ze gewoon weer goed getraind aan huis.

Wel heb ik ze elke dag een Octavit‑capsule gegeven, en dat blijf ik nu doen nu de vluchten verder zijn en ze elke week de mand ingaan. Heel wat overnachtspelers doen dat zo, en staan er dan van te kijken dat die duiven thuiskomen zonder echt geleden te hebben.

Octacosanol heeft een opbouwfase nodig — dat werkt alleen als je het dagelijks geeft. Verder is het gewoon een natuurproduct, net als whey‑eiwitten met toegevoegde vitaminen in de Octavit.

Voer en indianenverhalen

Gisteren werd ik weer gebeld door liefhebbers dat onze mengelingen niet voorradig waren in de Van Tilburg‑shop, en dat er gezegd werd: “Neem die maar, dat lijkt erop.” Geloof dat maar niet. Alleen de mengeling in onze blauwe zakken is de originele.

We hebben weken geleden al aangegeven aan Ronny dat de grove maïs vervangen moet worden door de wat fijnere maïs die er voorheen in zat, en dat het aandeel soja verminderd moet worden. Ik ga ervan uit dat dat gebeurd is — zo niet, dan ook die klachten graag bij Ronny en niet bij mij.

Ronny kennende is dat opgelost. Veel duivenliefhebbers praten elkaar nou eenmaal graag na, dus ik kan niet op alle indianenverhalen ingaan. Ronny mengt het al jaren voor ons met de allerbeste granen; we hebben hem toegezegd geen concessies te doen.

Zijn de granen duurder geworden, dan moet de mengeling nou eenmaal in prijs omhoog — maar niet goedkoop proberen te houden door een alternatief te gebruiken. Wij staan voor kwaliteit, en daar gaan we voor.

Zoals eerder geschreven nam ik van elke pallet die hier geleverd werd een zak om bij de eigen duiven te voeren en er zo bovenop te zitten. Nu laat ik voor eigen gebruik een paar pallets per jaar bezorgen, en die zien er tot nu toe perfect uit — met iets te veel sojabonen, dus dat is aangegeven om te verminderen.

Verder is iedere liefhebber verschillend: bij de één blijft de soja liggen, bij de ander de tarwe, bij weer een ander de maïs of de paddy — en ga zo maar door. Gelukkig hoor ik die verhalen bij meerdere voerproducenten.

De oude duiven lijken de weg weer gevonden te hebben. Ze kwamen al heel wat beter naar huis dan de weken ervoor. De wind erachter blijft moeilijk, maar ik heb er vertrouwen in dat de stijgende lijn zich doorzet.

De jongen zijn inmiddels weer helemaal de oude; de mest is weer super. Vanaf vandaag gaan ze op pad — en dat zal nu elke dag zijn, de komende twee weken. Wie afvalt, valt af.

Argenton: nationale klasse

Dan de nationale vlucht uit Argenton. Ik heb met grote regelmaat contact met Davy Tournelle, Stefan Steenbergen en Oliver Sabol. Alle drie maakten ze er een feest van op Argenton — en dat vind ik dan ook weer mooi om te zien.

Onlangs was ik nog bij Oliver, en we hadden het over de nationale vlucht. Hij vroeg me wie volgens mij de favorieten zouden zijn. Ik vertelde hem dat het tussen hem en Rik Hermans zou gaan; bij beiden kwamen de duiven erg goed.

Ik had eerder dit jaar al gezegd — en geschreven — dat hij geen gewone liefhebber is, en dat het me niets zou verbazen als hij dit jaar al een nationale vlucht zou winnen.

Ik ben benieuwd hoe het met de jongen zal vergaan. Dan maken de eerste jonge duiven van de Eijerkamp‑hokken hun opwachting. Nu al, op de eerste Quiévrain‑vluchtjes, ziet het er veelbelovend uit.

Eén ding is zeker: in Brummen kunnen ze een parel toevoegen aan het toch al indrukwekkende kweekhok. Dit is een superduivin.

Overigens wint Oliver uiteraard de 1e Provinciaal bij de oude, maar ook bij de jaarlingen. Als ik het goed heb, is dit dus al zijn vierde provinciale overwinning in dit korte seizoen.

De Adeno heerste dit jaar stevig onder de jongen. Het was enkel slechte mest — geen kotsende duiven. En ik weet het: ik controleer de hokken voordat het licht aangaat. Dan is het een weekje dweilen in plaats van krabben.

Wel heb ik alle dagen de brander erdoor gehaald, die ik al jaren niet meer had aangeraakt. De jongen hebben in deze dagen 85% NPO‑mix gehad, met alle dagen Origanum Red erover en medicatie op het voer én in het water. Daarnaast kregen ze dagelijks Belgasol in het water.

Elke dag gaf ik ze een schoteltje Champions Mineralenmix met daarover de Mariën‑poeder ter beschikking. Ze zijn hier alle dagen tweemaal daags los geweest voor een training — en trainen deden ze: een vol uur per keer, stevig, ondanks de Adeno. Dat zal vast aan de hoeveelheid NPO‑mix liggen.

Enkele jongen die het erg moeilijk hadden om erdoor te komen, heb ik verwijderd. Uit ervaring weet ik dat die duiven toch nooit goed worden; het lijkt wel alsof er van binnen iets blijvend aangetast is.

Oude duiven richting het weekend

Bij de oude zijn er 12 naar La Souterraine (640 km): drie redelijk goede en de rest testers. De overige gaan naar 250 km — er komen nog vluchten genoeg.

Het zal zeker weer moeilijk worden om te lossen. Zondag lijkt voorlopig de beste kans om de duiven een droge terugreis te geven, al zullen onze Zeeuwse vrienden daar anders over denken met de WZW‑wind.

Internationale markt onder druk

Zo hoorde ik van een Chinese vriend dat de interesse om duiven te importeren tot een nulpunt gedaald is. Men moet tegenwoordig erg veel inleg betalen voor de one‑loft races daar, en het gokken op duiven is sinds kort verboden.

Dus eigenlijk is het daar hetzelfde als hier 25 jaar geleden, toen we ook niet meer konden poulen op de duiven. Nu moet er ook heel wat geld bijgelegd worden, en alles lijkt steeds duurder te worden: voeding, medicatie en transport.

De duiven bekomen nu het regent. De jongen hebben vanochtend nog stevig in de regen gevlogen. De lucht is vies na het warme weer van de afgelopen dagen — misschien is dat wel de reden dat we zoveel oude én jonge duiven verspelen.

Daar komt nog bij dat we de duiven de laatste 25 jaar hebben lopen pamperen door ze deur‑voor‑deur te lossen. Nu komen ze opeens in een grote lossing terecht en verspelen we een massa oude duiven. Zelfs de beste tophokken ontkomen niet aan zware verliezen.

De — in mijn ogen — onverstandige lossing van Afdeling 11 kostte ook heel wat pluimen: na de middag lossen met 30 graden op meer dan 400 km is gewoon te veel.

Warmte, afstand en wind: een giftige combinatie

Ik rij vaak richting Zeeland voor een dagje weg. Wat me telkens opvalt: hier is het vaak vijf graden warmer dan daar. En dan komt er nog bij dat de duiven daar gemiddeld 60 km korter vliegen, terwijl ze met oostenwind ook nog eens westwaarts gedreven worden.

Ik voorspel niet veel goeds voor onze jongen als die met oostenwind gezamenlijk met Zeeland gelost worden voor de NPO‑vluchten. Ik denk dat ik dan de nalijn ga verkiezen.

Het systeem blijft hetzelfde

Onze oude duiven zijn dit jaar aan heel wat beproevingen blootgesteld. Elke week moeten we ze weer uit een dal trekken en oplappen.

Hier blijf ik gewoon het systeem volgen:

  • elke dag Origanum Red en Prestavit bij thuiskomst
  • vanaf maandag elke dag een Octavit‑capsule
  • alle dagen de basismengeling, maar de NPO‑mix nu alleen in de ochtend op zondag, maandag en dinsdag
  • in de avond basis tot er enkele gaan drinken

 

De jongen zitten nu op 80% NPO‑mix en 20% basis, nu ze Adeno hebben. Ze krijgen ook elke dag de Champions Mineralenmix om ze zo snel mogelijk erbovenop te krijgen zonder dat ze gewicht verliezen.

En die gaan hier gewoon alle dagen naar buiten. Ik denk dat 10% Adeno heeft — dus waarom zou ik de gezonde 90% niet laten trainen?

Keuzes richting het weekend

Mocht het zuidwestenwind zijn komend weekend, dan zet ik er enkele op La Souterraine (640 km). Maar zeker niet de beste — laat die maar eens een weekendje 250 km met de wind vanachter vliegen.