Het is weer woensdag en dat betekent dat ik mijn duiven iets meer ga opvoeren met NPO-mix. Zeker omdat er dit weekend weer een kopwind wordt voorspeld. Ook betekent dit dat we de jonge duiven vast moeten houden wegens de vele midweekse africhtingen.

Jonge duiven die al goed rondtrekken of enkele weken geleden hun enting hebben gehad, krijgen vaak zo’n boost dat ze met alles wat overkomt meetrekken. Totdat ze te ver van huis zijn en in paniek raken.

Hier gaan de jongen op woensdagmiddag naar buiten nadat ik de lossingsberichten heb gevolgd. Normaal krijgen ze van 9u tot 14.30u de vrijheid om te doen wat ze willen. Alles zit nu bijeen; de duiven die in januari zijn afgezet en die enkele weken geleden zijn afgezet. Ze zien er tot nu toe gezond uit.

Ik hoorde al wel van iemand dat zijn jongen droog snot hadden of chlamydia (vuile neuzen, dus). Ik zie dat als teken van een slechte basisgezondheid. Ik adviseerde hem een kuur van 7 tot 10 dagen Orni-Chlam van Schroeder. Dit zijn dingen die je beter niet kunt laten uitzieken. Vaak gaat het van kwaad naar erger en ontstaan er bij die duiven ook herpesklachten.

Toen ik hier een jaar of 9 geleden paratyfus had, zag ik deze klachten ook bij de jongen. Nadien nooit meer iets gezien. Als ze iets onder de leden hebben, zie je ook vaak andere besmettingen zoals tricho, coccidiose of zelfs luis op de duiven. Allemaal tekenen van een verminderde weerstand.

Voor mij was dat het moment dat ik met de bijproducten en zoveel mogelijk open hok aan de slag ben gegaan. Alleen al om de basisweerstand te verhogen. Ik sla een paratyfuskuur- en enting in het najaar nooit meer over, ook al willen anderen je doen geloven dat het zonder kan.

“Enten voor paratyfus en pokken doe ik nooit”, las ik onlangs in een blad. Als het ineens op zijn dak valt, zal hij daar vast anders over gaan denken. Zo bestelde ik jaren terug bij een topspeler wat zomerjongen. Hij kuurde ook nooit voor pokken, zei hij. Toen de jongen bekwaam waren, was ik daar en had hij al goed gespeeld. Hij moest de NPO-vluchten echter overslaan, want zijn jongen zaten helemaal onder de pokken.

Pokken slaan vaak toe van augustus tot oktober. Zo had ik een keer mijn zomerjongen te laat tegen pokken geënt. Ze zaten kop onder en konden haast niet lopen van de pokken op hun tenen. Ook hadden ze van die gele aanwassen in hun bek. De ergste had ik verwijderd, de rest liet ik lopen. De littekens op hun poten zijn nooit meer weggegaan.

Ik vaccineer met het kwastje, dat doe ik één keer in hun duivenleven. Ooit vaccineerde ik de derde ronde in de nek met de naald en die kregen alsnog pokken, dat doe ik dus nooit meer. Let wel op, slechts 5 ml van het bijgevoegde water toevoegen met het kwastje. Bij vaccineren met de naald het gehele flesje water gebruiken.

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Mijn tweede aankomende doffer van afgelopen weekend kwam vanochtend met een gebroken poot onder de ring terug van de training aan huis. Ik heb hem gespalkt, maar hij zal wel een maand aan de zijlijn staan als alles goed geneest.

“Waar ligt de trek van de duiven?”, vroeg een nog jeugdig liefhebber onlangs. Natuurlijk bepaalt de wind de massa van de aankomende duiven, maar we kunnen er niet onderuit dat ook de kwaliteit van de duiven de trek bepaalt.

Speel je in een gebied waar hard gespeeld wordt, dan zie je dat daar altijd wel vroege duiven vallen. In Reeuwijk bijvoorbeeld vallen altijd wel vroege duiven, of het nu oost of west is. Maar om de 1e te winnen heb je ook geluk met de wind nodig.

Zo was er in de jaren ‘90 op de vitesse en midfond niet te spelen tegen St. Willebrord, daar zaten veel goede liefhebbers. De duiven kwamen bijna altijd recht uit de lijn, simpelweg omdat er veel goede duiven naar één dorp moesten. Nu 30 jaar later zijn de meeste van die sterspelers overleden en komen de duiven vaak weer uit het oosten.

Hoe je het ook wendt of keert, als iemand enkele kilometers naast, achter of voor je een vroege duif pakt, dan moet je dat zelf ook kunnen. Die duif komt immers van dezelfde losplaats vandaan.

Dat duiven elkaar los kunnen vliegen, werd afgelopen weekend weer duidelijk. Mijn eerste twee duiven waren 3 minuten los op mijn derde. Ook die kwamen van dezelfde losplaats en zaten in hetzelfde hok met dezelfde verzorging.

In Brabant vliegen we in vier Rayons. Wat ik dan altijd doe, is kijken naar de eerste en laatste prijs per Rayon. Nu zat er afgelopen weekend wel 15 minuten verschil tussen de Rayons met het losmoment. De beste graadmeter is aan hoeveel mpm ze per honderdtal hun prijzen hebben verdiend.

Rayon 4 komt dan het beste uit de verf, daar vielen de kopduiven ditmaal het snelst. Rayon 1 was het minst presterende Rayon waar de prijzen het langst open stonden. Dat kan de volgende vlucht natuurlijk weer geheel anders zijn.

Door uitslagen te lezen en vergelijken kan je veel leren. Je kan in een zwakker verbond sterk uitblinken en gemakkelijker punten verzamelen voor nationale kampioenschappen dan in een sterk verbond. Ook in België zie je in het Diamantverbond hoe snel de prijzen verdiend zijn. Benny van Loock had er twee mee en op 2 seconde alles thuis:

Een nieuwe week

Hier trainen de duiven weer lekker. De lucht is nog niet helemaal helder om 8u, maar de duiven kijken daar niet naar en vertrekken gelijk uit het zicht. De doffers trainen in de ochtend en de duivinnen einde middag.

Hier gaat alles zoveel mogelijk op natuurlijke wijze. Veel zuurstof, de eigen bijproducten en een simpele manier van voeren. Doordat er twaalf maanden per jaar geen verandering zit in voeren of open of sluiten van de hokken, weten de duiven niet beter. Alles staat hier jaarrond open, behalve bij stevige regenval, dan gaan de ramen dicht.

De eerste vluchten met één nacht mand krijgen de duiven alleen bij thuiskomst Belgasol in het drinkwater. Bij twee nachten mand gaat daar anderhalve dag B.S. bij.

Gele druppels gebruik ik niet. Ik heb dat enkele keren gedaan en zat helemaal onder. Ook wanneer je het op het voer doet, zitten je handen onder. De duiven vinden het niet fijn als je het in de neus of bek doet. Ik ken er genoeg die het wel doen en er bij zweren, maar ik geloof er niet in. Neusdruppels zijn niet aan mij besteed. Veel teveel moeite zonder enige vorm van resultaat.

De schuifdeuren bij de oude duiven staan de gehele dag open en ze zitten gewoon achter het gaas. Zelfs de windbreekgaas rekken die ik wel heb staan gebruik ik nooit, evenals de plafondschuiven die hier altijd openstaan. De jonge duiven lopen de hele dag voor de openstaande deuren van de oude doffers en duivinnen te slenteren, maar ze kijken niet eens naar elkaar om.

Wat dat betreft ben ik in de loop der jaren een stuk wijzer geworden en kan ik de zin en onzin goed van elkaar scheiden, doordat ik alles zelf heb uitgetest.

Zo is de ene duif vroeg en de andere laat. Mijn 1e getekende was als laatste thuis, ook dat is duivensport. Volgende week is ze misschien wel als eerste thuis. Ik speel alle vluchten. Wie nu nog niet bij de eerste zijn, kunnen straks op de dagfond wel eens je beste zijn.

Ik had het er afgelopen week nog over met Oliver Sabol, één van de verzorgers van team Eijerkamp. Altijd de 1e getekende voorop pakken zegt niet altijd alles. Als je ploeg in de breedte sterk is, valt het niet altijd mee om de juiste getekende aan te wijzen.

Nog een tip voor wie ook het spel in België wil volgen; kijk eens op www.duivenspel.be, daar kan je ook de lossing van Quiévrain en Noyon zien. Dit zouden meer afdelingen moeten doen; af en toe een filmpje van onze duiven aldaar, bijvoorbeeld hoe ze eten en drinken op de losplaats en van een lossing. Een kleine moeite, maar voor veel liefhebbers interessant.

De eerste vlucht zit erop. Hier werd gelijk boven verwachting begonnen met de eerste twee prijzen in zowel de vereniging als het Rayon. De Brabant 2000 totaal uitslag ging nergens over, want Rayon 3 en 4 werden een kwartier eerder gelost. Waarom weet ik niet, maar zo was het nu eenmaal.

Het was gisteren mooi duivenweer met een NO wind, dus ik vermoedde dat in Rayon 1 de snelste zouden zitten, die werden immers gelijk met ons gelost.

De winnaars

Mijn eerste twee duiven kwamen zij aan zij aan en maakten enkele draaien alvorens ze vielen. De doffer die de 1e won was vorig jaar al een beste. Ik noem hem dan ook Mathieu, naar dat fenomeen op de fiets. Mathieu won tot nu toe:

  • 1e Niergnies tegen 2.271 duiven.
  • 1e Quiévrain tegen 2.074 duiven.
  • 1e Quiévrain tegen 6.133 duiven Rayon 2.
  • 2e Niergnies tegen 7.266 duiven Rayon 2.
  • 16e Bierges tegen 4.375 duiven.
  • 18e Morlincourt tegen 4.382 duiven.
  • 31e provinciaal Morlincourt tegen 11.790 duiven.
  • 40e NPO Châteaudun tegen 6.277 duiven.
  • 43e Sens tegen 3.917 duiven.
  • 10e Gouden Crack FZN.
  • 9e Asduif in het samenspel.

 

En dat voor een jaarling. Mathieu komt uit het Millennium koppel en is dus een volle broer van Avatar, Olympic Millennium en meerdere andere 1e prijswinnaars.

Mijn tweede duif komt uit Avatar x zus Super Daisy (uit Super Rossi dus). Zij won als jong de 20e NPO Pont-Sainte-Maxence tegen 16.292 duiven en de 96e Bierges tegen 4.375 duiven. Ze is een volle zus van Millennium Ava, die vorig jaar als jong de 1e Châteaudun tegen 2.456 duiven won, alsmede de 3e NPO Châteaudun tegen 6.277 duiven en de 8e Quiévrain tegen 2.500 duiven.

Opvallend was wel dat ik donderdag de duiven gelost had op 25 km en drie duivinnen 3 minuten voor de klad thuis waren, terwijl ze gezamenlijk werden gelost. Deze duivin zat daar dus bij.

De toon is gezet, op naar de volgende vlucht. De topconditie hebben ze nog lang niet, maar ze zijn wel gezond en ik verwacht dat niemand dat al heeft met de temperaturen die we hebben gehad. Afgelopen maandag trainden ze nog in de sneeuw, daar heb ik onderstaand filmpje van gemaakt.

Pokken

Vanochtend heb ik alle jongen in de mand gestopt en samen met mijn zoon en zijn vriendin voor de pokken gevaccineerd met het kwastje. Tevens werd genoteerd wie er nog op de hokken zit. Een heel karwei, maar het moet nu eenmaal gebeuren. Luis hadden ze niet, anders had ik ze daar gelijk tegen behandeld.

Tot slot

Verder schrijf ik hier altijd alleen maar hoe ik het doe, zeker niet met de intentie om andere te overtuigen. Ik doe dat voor degene die denkt daar wat aan te hebben. Ik heb de wijsheid niet in pacht en dat hoeft ook niet. Een blog bijhouden hoeft niet altijd te betekenen dat je zelf ook goed presteert. Sommige schrijven nu eenmaal beter dan ze presteren.

Voor de kweekduiven zit het seizoen erop en voor de vliegduiven start ‘ie juist. De kweek is weer goed verlopen dit jaar. Enkele slechte eitjes, maar al bij al van de meeste toch zes jongen voor mezelf gespeend.

Er zijn er veertien naar een liefhebber met wat tegenslag gegaan, zes naar een jeugdlid, achttien naar mijn schoonvader en ruim 60 naar Jan in Friesland. Er gaan er nog drie naar een bevriende Italiaan, dus in totaal zijn er circa 100 weggeschonken, maar ook dat moet kunnen.

Vandaag gingen de vliegduiven net als afgelopen dinsdag op pad voor 25 km en dan zit ook voor hun de training erop. Vrijdag is een verplichte rustdag voor ze. Mijn duiven zijn niet verder dan 25 km van huis geweest, maar ik lig niet wakker van de sprong naar 143 km.

Wat het wordt zaterdag, zullen we af moeten wachten. Vaak is het een kwestie van gelijk vallen en binnenkomen. Dat zoiets niet meevalt op de eerste vluchten met een ploeg van 49 jaarlingen en acht duiven van twee jaar, is één ding wat zeker is. Na enkele vluchten zullen ze het spel wel snappen, verwacht ik.

Het belooft mooi weer te worden. Ik verwacht niet dat ze vroeg lossen, want zoals altijd zitten wij kort aan de grens en dan mag iedereen voor.

In Brabant kan je vrijdagavond inmanden voor 140 km en zaterdagmiddag voor 90 km. Over extra werk voor inkorvers gesproken, en dat om 50 km verschil. Ik snap daar weinig van, maar dat ligt ongetwijfeld aan mij. Bij mij gaan de overnachtduiven gewoon mee op het programmaspel.