16 jul Op naar Issoudun

Gemengde gevoelens

Vanavond dus inmanden voor Issoudun. Mijn favoriet voor deze vlucht gooide zojuist zijn 3e pen — de meesten zullen zeggen dat het weinig uitmaakt, maar ik zie het niet graag. Ook een van de beste duivinnen had gisteravond haar eerste ei, en ook dat zie ik niet graag. Dus ga ik met gemengde gevoelens richting Issoudun.

Ze zijn in ieder geval goed voorbereid: elke avond een Octavit‑pil en stevig NPO‑mix. We wachten maar af.

Cambrai met NW‑wind

De jongen gaan morgenavond mee naar Cambrai. Het lijkt een noordwestenwind, kracht 5, dus het zal werken worden.

Hier zitten de jongen nog gewoon bijeen. Wanneer — en of — ik ze ga scheiden, weet ik nog niet.

Laatste‑vluchten discussie

Onze afdelingssecretaris stuurde een mail rond dat ik geschreven zou hebben dat de laatste twee vluchten nergens voor tellen. Dat was inderdaad verwarrend, maar ik bedoelde natuurlijk de Nationale kampioenschappen. De rest interesseert me verder weinig.

Of er überhaupt veel interesse zal zijn voor Vivonne als laatste vlucht, ver over de 600 km, betwijfel ik — maar dat terzijde.

Te breed

Ik blijf erbij: met die hele Zuid‑West‑afdeling is niemand gebaat. Het kost een boel duiven, het spel is veel te breed en de indelingen van de speelgebieden kloppen voor geen meter.

Zo zit ik in een vereniging waarvan vier leden in Geel A ingedeeld zijn en de rest in Geel B. Hoe krijg je het verzonnen?

Zoals gezegd:

• Brabant 2000 herstellen met de Hoeksche Waard erbij.
• Zeeland samen met Goeree‑Overflakkee.

Dan ligt het spel meer in de lengte, zoals alle verdelingen zouden moeten liggen. In de breedte is alles te windafhankelijk. Als we straks in één afdeling los gaan, vrees ik voor onze jongen.