Ik ben benieuwd wat 2025 ons zal brengen. Het conceptvliegprogramma ziet er in ieder geval niet veelbelovend uit. Slechts 9 jonge duivenvluchten rond de kerktoren, maar wel 10 overnachtkansen.

Het wordt weer eens duidelijk waar de voorkeur ligt van de makers van het programma, terwijl in voorgaande jaren al die enquêtes hebben aangegeven dat het jonge duivenspel boven de 400 km wel degelijk leeft onder de leden.

Ieder zijn spel, daarom heb ik absoluut geen moeite met 10 of 14 overnachtvluchten. Er zijn echter ook genoeg liefhebbers die alleen met jonge duiven kunnen spelen, bijvoorbeeld door werk of het onderhouden van een jong gezin.

Aangezien we allemaal hetzelfde lidgeld betalen, lijkt het me logisch dat iedereen recht heeft op een mooi spel in de discipline die hij/zij graag speelt. Het jonge duivenprogramma wordt nu echter opgezet als een soort opleerprogramma voor de overnachtspeler.

De populariteit van het jonge duivenspel zien we onder andere terug aan de enorme aantallen duiven aan de start. Daarmee wordt tevens het vrachtgeld voor de verdere vluchten betaald, waar dat vaak niet uit kan.

We weten al meer dan 20 jaar dat de meeste verliezen van jonge duiven op de eerste vluchten plaatsvinden. En nee, dat ligt niet alleen aan ‘omstandigheden’. Wij mensen maken ook wel eens fouten, bijvoorbeeld in de voorbereiding of met lossingsadvies.

Ik zou zeggen halverwege juni starten met korte opleermogelijkheden. Korf de duiven ook enkele keren een dag eerder in, zodat ze al vroeg leren drinken en wennen aan twee nachten mand. Los ze vervolgens op circa 50 km, dat kan zeker geen kwaad. Ik heb hier geen onderzoek van € 100.000,- voor nodig, de feiten spreken immers al jaren voor zich.

Verder enkele keren boven de 350 en 400 km lossen. Zo doen ze een schat aan ervaring op die ze later in hun leven hard nodig hebben. Nu verliezen we massaal jaarlingen boven de 300 km in het programmaspel. Men stopt dit in de doofpot, maar het is wel degelijk realiteit.

Zo was een flexibel programma ook beter geweest. Ik denk dan aan de eerste week van april starten en het derde weekend van september stoppen, met enkele aftrekvluchten per categorie. Zo heb je wat bewegingsruimte voor onvoorziene zaken zoals vogelgriep, extreme hitte, of simpelweg een weekje rust voor de duiven en/of jezelf en je gezin.

Van mij mogen ze dan de taartvlucht om de keizersbaard laten vervallen, die hebben wij hier nooit gehad. Je houdt daarmee ook meer duiven op het jonge duivenspel of de nalijn.

De massa-inkorver wordt nog steeds niet aangepakt, volgens mij. Men lijkt bij het standpunt van 150 oude en 250 jonge duiven te blijven. In de gebieden waar men tegen deze massa inkorvers speelt, dalen de ledenaantallen aanzienlijk. Toch lijkt dit niet of nauwelijks een issue te zijn voor het dagelijkse bestuur.

Al met al wordt het in Nederland alleen maar minder, want bij alle disciplines één vlucht eraf. We krabben straks driekwart van het jaar het hok voor slechts een paar maanden spel. Hoe bevorderlijk is dat dan voor de duivensport, vraag ik me wel eens af.

We lopen inmiddels een halve eeuw achter op België als ik de vluchten zie die zij hun liefhebbers aanbieden. Maar goed, ik zal het wel niet goed begrijpen. Hier enkel jip-en-janneketaal, maar dat wordt door de meeste duivenliefhebbers tenminste wel begrepen.

Persoonlijk vind ik dat ik geen verstand heb van duiven. Elk jaar maak ik wel weer fouten of ruim ik te snel duiven op waarvan de nakweek beter bleek te zijn dan de directe kweek.

Op de vluchten worden ook weleens duiven doorgespeeld die de weken ervoor lieten zien dat ze niet lekker in hun vel zaten, met verliezen als gevolg. Zo heb ik me ook vaak vergist in mensen die ik hielp. Nadien kwam ik erachter dat ik dat beter niet had kunnen doen.

Ik volg al meer dan 25 jaar hetzelfde systeem wat verzorgen, voeding en eigenlijk al het andere betreft. Er wordt niet afgeweken van de eigen producten en ik breng graag zoveel mogelijk frisse lucht in de hokken.

Verder sleutel ik niet aan individueel zieke duiven. Leggen die het loodje, dan is dat maar zo. Eitjes uitpellen doe ik ook niet, evenals slecht opkomende jongen doorhouden.

Het overmatig eieren verleggen van de beste duiven behoort ook tot het verleden, net als meerdere jongen van de beste duiven kweken voor de commerce. Ze zijn immers oud voor je er erg in hebt. Zo heb ik achteraf gezien teveel duiven uit Super Rossi weggegeven.

Ik ga ook niet slijmen bij topliefhebbers voor een jong uit hun beste. Wil ik daar wat van hebben, dan probeer ik het net als ieder ander te kopen. Daarvoor moet de duif me natuurlijk wel 100% aanstaan en passen bij de eigen duiven.

Als er geen klik is met de liefhebber, wordt er niets gekocht. En kan ik er geen kopen, dan even goede vrienden, maar zal ik het je in de toekomst ook nooit meer vragen. Zo simpel is dat.

Overal zitten goede duiven, de een heeft er net wat meer dan de ander. Bij mij moet je niet aankomen met praatjes over ‘de concurrentie hier is moordend’, want geloof me, dat heb ik al lang van tevoren uitgezocht.

Wat ik vooral niet doe is andere liefhebbers proberen te overtuigen wat ze moeten doen. Ja, ik beschrijf hier geregeld mijn manier van handelen, maar ik verplicht niemand datzelfde te doen. Trek vooral je eigen plan.

Ik heb sinds 1978 duiven, maar het ging pas bergopwaarts vanaf 1990, ondanks de drukke werkzaamheden en het stichten van een gezin toen. Ik verbaas me dan ook over sommige jonge snuiters die na enkele jaren goed spel claimen te weten hoe de vork in de steel zit.

Ik heb teveel grote kampioenen waar ik ooit tegenop keek zien afgaan als een gieter toen ze eenmaal door hun duiven raakten, vaak door verkoop. De meeste werden nadien krabbers. Plots was al hun verstand van duiven weg.

Zo word ik elk jaar gevraagd om in forums te zitten, waar ik altijd vriendelijk voor bedank. Ik heb niet de kennis vind ik zelf om een ander uit te leggen hoe alles in elkaar zit. Daarbij kan ik niet op afstand beoordelen hoe bijvoorbeeld iemands hok eruitziet.

Ik heb voor mezelf tientallen hokken gebouwd en verbouwd en op alle hokken speelden de goede duiven goed en de slechte duiven slecht. Een goed verlucht, droog en niet overbevolkt hok lijkt me het beste. Veel meer weet ik daar niet van.

De ligging van een hok bepaalt ook nog veel. Het ene hok kan bij de een goed zijn, maar zou je datzelfde hok optakelen en elders neerzetten, dan kan het zomaar niet uit de verf komen.

En zoals gezegd, die topliefhebbers die vroeger de pannen van het hok speelden maar door hun duiven raakten, kunnen nu ineens geen prijs meer pakken op datzelfde hok waar ooit al die kampioenen zaten.

Daarom afsluitend een tip voor alle jonge schrijvers: denk goed na over wat je allemaal beweert en neerpent. Het kan zo over zijn als je de duiven niet meer hebt en dan staat een legio mensen klaar om de bal terug te kaatsen.

Het kweekseizoen staat voor de deur en dan begint eigenlijk ook meteen de planning voor het nieuwe vliegseizoen. Wat zijn je doelen? Op welke vluchten wil je excelleren? Vanaf het begin of juist wat later op de dagfond?

Bij de jonge duiven is dat hetzelfde. Wil je bij de nationale Asduiven staan, dan is het belangrijk om direct goed te starten. Op de laatste vluchten worden namelijk niet veel punten meer verzameld vanwege de kleinere deelnames.

Zelf ga ik me voornamelijk focussen op de dagfond en de NPO-vluchten voor jonge duiven. Ik wil de pure kwaliteit van mijn duiven kunnen ontdekken middels de simpelst mogelijke manier van verzorgen.

Uiteraard wil ik wel altijd winnen en dat begint vanaf de eerste wedvlucht. Maar goed, dan zitten de duiven hier nog verduisterd. De oude duiven tot half mei en de jonge tot begin juli. De hokken staan hier ook altijd open en de plafonds zijn geïsoleerd met gaas.

Ze worden hier het gehele jaar afgehard. Aangeschafte nieuwkomers hebben het daar nog wel eens moeilijk mee, maar voor alle duiven geldt: wie zich niet kan redden, vertrekt. Ik kan zelf slecht tegen fijnstof, dat moet het hok dus goed kunnen verlaten. Vandaar alles open en de duiven passen zich maar aan.

PIPA duiven

Mijn favoriet in de veiling is trouwens niet de 521 (dit was een typefout), maar de 721. Ook de twee inteelt Super Rossi zusjes 714 en 715 zijn aanwinsten voor iedereen.

Dit jaar had ik twee topjongen, beide inteelt naar Super Rossi. Ook de 2e nationaal Asduif PIPA Rankings van de gebr. van Belzen is er één uit inteelt Super Rossi.

Hier zijn de duiven in aanloop naar het nieuwe kweekseizoen wat krapper gevoerd. Ze waren klaar met de rui en dan kan je dit doen. Te vette duiven zijn namelijk niet energiek en paren of leggen slecht.

Hoe te koppelen? Geen idee, ik geloof niet dat iemand hier echt verstand van heeft. Je beste tegen je beste zetten lijkt mij de enige optie. Zelf geloof ik niet in oogtheorieën, volle maan of wat dan ook. Mijn duiven zijn verder uniform van formaat, ik heb geen overdreven grote of kleine duiven.

Bij het samenstellen van de juiste koppels komt 99,9% geluk kijken. Daarom kun je ook gewoon de deur open zetten en de duiven het zelf laten uitzoeken. Zelf doe ik dit niet omdat meerdere duiven elkaar anders teveel zouden raken wat afstamming betreft. Daarbij is het met een vrije koppeling zo dat ze 2 maanden verder nog niet allemaal hebben gelegd.

Het koppelen vergt tijd en geduld. Je kan ze het beste tegen de donkerte bijeenzetten en in de ochtend met de natuur wakker laten worden. Het licht mag de dag erna wel aan.

Bij de vliegduiven hou ik de verduistering er na het koppelen de eerste dag 12 uur voor, want die maken elkaar af als je niet uitkijkt. Door die verduistering wennen ze ’s nachts alvast aan elkaars geur.

De eerste 3 dagen laat ik de duiven bak voor bak los en niet meer dan twee koppels tegelijk. Om het uur verwissel ik die met twee andere koppels. Na 3 dagen gaan ze allemaal tegelijk los, maar dan vliegt er niet één meer verkeerd.

Ze mogen in de eerste week van het koppelen niet in de buitenren, want de kans is groot dat een rivaal hun bak inneemt als het koppel buiten is.

PIPA duiven

Er wordt mij gevraagd welke duif op PIPA de beste is. Ze zijn allen gelijkwaardig, al vind ik de 721 uit Olympic Dragon echt een superdoffer in de hand.

Alle duiven die erop staan uit de oudere topkwekers zoals Bingo (zus Super Daisy) zijn de laatste die verkrijgbaar zijn. Alle duiven ouder dan 2020 zitten inmiddels namelijk bij mijn Chinese vriend.

Zo lieten de Gebr. van Belzen nog weten dat ze een topper kweekten uit een zoon van Bingo met 3x top 25 in afdeling Zeeland. Zij hebben ook een superjong dat 2x top 10 in de afdeling won uit een zoon van het Millennium koppel x Witbuiks Best, gekoppeld aan een dochter uit New Witbuik.

In de laatste jaren heb ik veel referenties ontvangen van liefhebbers die NPO-vluchten wonnen, top 10 NPO speelden, bij de nationale Asduiven stonden of hoog eindigden bij de eenhoksraces.

Onlangs nog van de Belgische snelheidsvirtuoos Dirk Mariën uit Kapellen, die enkele eitjes haalde en daar al meerdere 1e prijswinnaars op de snelheid uit kweekte. En gisteren stuurden Kevin en Bertus Corton uit Heteren mij de onderstaande e-mail.

Ik ben natuurlijk blij dat mensen met onze duiven slagen. Er zijn nog veel meer referenties, maar ik kan ze niet allemaal benoemen. Zo nu en dan plaats ik er willekeurig enkele.

Hallo Peter hier nog een mooie referentie voor jou.

In 2021 en 2022 hebben we meerdere duiven bij je gekocht en ze kruisen erg goed met onze eigen duiven. We hebben nu al meerdere halve Theunisjes met eerste prijzen, kopprijzen (1 op 100) of hoge klasseringen in Asduif kampioenschappen.

Maar er is een duif die er boven uitspringt en dat is Lucky.

In 2022 een zwaar seizoen met veel oost- en noordoostenwind vloog ze geweldig en werd 16e nationaal duifkampioen Vitesse. Zoals je misschien nog wel weet is ze dat seizoen gewond geraakt en heeft meerdere vluchten niet meegedaan.

In 2023 een seizoen met veel west- en zuidwestenwind was ze ook super en nu werd ze 27e nationaal duifkampioen Vitesse.

Ze is een halve Theunis en haar opa is 20-2030299 New Millennium , en oma 19-3911840 Miss Golden Eye.

Groeten Kevin en Bertus Corton