De dagfond viel niet mee

Autovlucht Vierzon afgewezen

Ruud Moes stuurde een app rond om op 1 augustus een autovlucht vanaf Vierzon te organiseren. Onze afdeling wil daar niet aan meewerken omdat wij die dag een dagfondvlucht hebben van meer dan 600 km. Persoonlijk denk ik niet dat er weinig deelname zal zijn voor die dagfondvlucht, maar dat terzijde.

Het initiatief van Ruud was vorig jaar meer dan geslaagd. Dat hij nu opnieuw een autovlucht wil organiseren maar — zoals altijd — wordt tegengewerkt, is jammer. Juist zulke initiatieven zijn nodig om onze duivensport, die steeds verder afkalft, een nieuwe glans te geven.

Issoudun: goed idee, te weinig herhaling

Afgelopen weekend hadden we Nationaal Issoudun — een geweldig initiatief. Alleen zou het wat mij betreft meerdere keren per jaar moeten gebeuren, bij elke dagfondvlucht. Nu zijn we veel te windafhankelijk.

Knap was het wel van Huijsmans dat hij zich in de top‑10 klasseerde met de wind volledig in het nadeel.

Hier was het zoals ik al verwachtte: wil je op die vlucht presteren, dan doe je dat beter niet met duiven die elke week mee moeten in zo’n zwaar jaar. Beter is het om duiven in te zetten die alleen midfond gevlogen hebben, op de hokken in topvorm na.

Nationaal gezien was Issoudun hier geen succes, maar in de vereniging was het nog 1‑2‑4‑5‑6, en in Vlieggebied Geel A tegen 338 duiven: 9‑10‑14‑19‑20‑21‑25, enzovoort. De duiven waren vermoeid bij het inmanden — logisch in zo’n zwaar jaar met elke week spelen en een midfond van 450 km tussen de dagfondvluchten.

Cambrai: jongen opnieuw sterk

Toen kwamen de jongen. Die arriveerden achterdoor — ik had ze niet zien aankomen, maar ineens zaten ze op het hok terwijl ik stond te letten.

In Vlieggebied Geel A werd het tegen 1.535 duiven: 1‑2‑3‑4‑5‑9, enzovoort. Voor de tweede keer dit jaar de eerste vijf met de jongen, van de drie vluchten tot nu toe. Alle 80 jongen thuis, dus geen verliezen.

De verliezen bij de jongen zitten duidelijk in de eerste vluchten en de opleidingsfase.

De eerste prijswinnaar bij de jongen was een samenkweek met Jan de Werd: uit zoon Secretariaat x Allouette, de moeder van Zora, die vorig jaar de 1e Nationaal Orléans bij de jaarlingen won. Allouette is overigens een dochter van Olympic Millennium.

Verhoudingen in het vlieggebied

We moeten het tegenwoordig met ons eigen vlieggebied doen. Door de nieuwe indelingen komen we nergens meer aan te pas, terwijl de prestaties hier nog gewoon hetzelfde zijn.

In Geel B is niet te spelen tegen Team De Weerd, dat wekelijks 200 jongen of meer inkorft. Geen wonder dat men zo een eigen trek creëert. Men doet niets wat niet mag — het is aan het NPO‑bestuur om daar een keer een stokje voor te steken.

Zoals ik al vaker schreef:

  • 80 jongen in concours, aanvullen tot de derde vlucht en daarna niet meer.
  • Bij de oude 60, ook aanvullen tot de derde vlucht.

 

Dan kan een massa‑inkorver alsnog 60 op de midfond en 60 op de dagfond zetten, maar niet 200 op één vlucht. Dat maakt de sport eerlijker en aantrekkelijker. In de Tour de France mag een ploeg met een torenhoog budget toch ook niet drie keer zoveel renners afvaardigen?

Het is overigens zuur dat Piet Lindelauf zijn 1e Nationaal kwijtgeraakt is omdat hij niet of te laat gemeld had. De duif kan daar niets aan doen en leverde een wereldprestatie. Het voordeel van Live is dat je daar geen problemen mee hebt — als het werkt.

Olympic Millennium blijft geven

Rico Kampert en zijn vader wonnen de 1e NPO Issoudun tegen 4.263 duiven. Dit was opnieuw een kleindochter van Olympic Millennium, uit hetzelfde koppel als de 1e NPO Sens van Team GPS.

Olympic Millennium was niet alleen een supervlieger, maar ook een topkweekster in meerdere generaties. Er zijn al heel wat top‑10 NPO‑winnaars uit haar voortgekomen. Ook mijn Chinese vriend heeft enkele topdochters van haar, net als ik zelf. Ze slijt haar oude dag daar op de hokken — en legt nog steeds.

Voer óók voor overnacht

Opvallend was dat ik verschillende mails kreeg van liefhebbers die vroeg vlogen van Barcelona en onze producten gebruiken. Jaarlijks worden we nog wel een paar keer gebeld met de vraag of ons voer wel zwaar genoeg is voor de overnacht — terwijl dat haast ieder jaar opnieuw bewezen wordt. Neem alleen al de laatste vijf jaar: meerdere 1e nationale én 1e internationale overwinningen, allemaal op dezelfde Embregts‑Theunis mengeling.