09 apr De eerste keer met de vereniging
De eerste keer met de vereniging zit erop. We hadden gisteren een eerste opleervlucht met de nieuwe afdeling. Het weer was mooi en de duiven kwamen aardig naar huis.
De laatste kwam deze ochtend — die was vorig jaar op de eerste vlucht verloren gegaan, maar kwam in oktober terug. Normaal krijgen zulke duiven geen kans meer, maar hij komt uit een goed koppel en je kon zien dat hij binnen gezeten had.
Vrijdagavond kan hij weer mee. Gaat hij dan opnieuw overnachten, dan is het natuurlijk einde verhaal.
Vitesse als test, niet als doel
Dus het kan beginnen. Zaterdag is hier een klokvlucht in de vereniging om alles te testen.
De vitesse is hier niet het hoofddoel; de duiven zitten immers nog verduisterd tot half mei. Al is dat al jaren zo, en toch ben ik vaak overal vitesse‑kampioen.
Daarbij moet ik wel de kanttekening maken dat het in april en mei vaak oostenwind is — en dat is hier vele malen beter dan west of zuidwest.
Jongen goed voorbereid
Zoals gezegd zijn de jongen er redelijk klaar voor. Bij het spenen kregen ze hun Rota‑enting, en onlangs hebben ze hun Paramixo‑enting gehad en gelijktijdig hun enting tegen de pokken.
Die pokkenenting gebeurt hier al 37 jaar één keer in hun leven, op de borst met het kwastje — dus niet jaarlijks, zoals bij liefhebbers die in de nek vaccineren. Pokken heb ik nog nooit gehad, dus de methode zal niet verkeerd zijn.
Een viertal weken voor de eerste vlucht vaccineer ik ze nog tegen Paratyfus met een dode entstof.
Ze gaan eenmaal daags naar buiten, zoals eigenlijk alle duiven. Omdat ik ze twee uur buitensluit, blijven ze alert en slaan ze met regelmaat de lucht in. Het andere voordeel is dat ze naar binnen stormen wanneer de kleppen geopend worden.
Voer en reacties
De vernieuwde Championsmix en NPO‑mix slaan ook bij andere liefhebbers geweldig goed aan. We krijgen daar heel wat positieve reacties op.