28 jan Bonnen

Ik schenk niet zo heel veel bonnen meer. Op dit moment staat er één op www.duivennet.nl bij de vereniging van de familie Eijerkamp, die overmorgen afloopt, en één op TopPigeons van onze eigen vereniging.

De PIPA‑veiling loopt aankomend weekend af; met die duiven kan men nog met gemak twee rondes kweken om ze dit jaar te spelen.

De jongen zijn er gisteren toch even uit geweest. Ik dacht: ik laat dan ook gelijk enkele oude duivinnen los. Ik had mezelf nog niet omgedraaid of de kromsnavel pakt zo een oude duivin van het hok, die net uit de lucht viel. Gelukkig was ik er op tijd bij, maar het blijft een drama hier in het buitengebied.

Iemand uit de vereniging vertelde me dat hij vijf duivinnen op overschot had, maar nadat hij ze in het najaar enkele keren had losgelaten, waren er meteen vijf minder. Ook hij woont in het buitengebied.

Die beesten teisteren de natuur. Bos‑ en houtduiven en verwilderde duiven zitten er genoeg. Ik was onlangs nog in de stad — het krioelt er van de ongeringde wilde duiven. Vaak zijn zelfs de tenen eraf gevroren. Maar die pakt hij niet; ze hebben liever onze vliegduiven, waardoor liefhebbers moedeloos achterblijven als er weer een kampioen gepakt is.

Wat me altijd verbaast, is dat de meeste van die verwilderde duiven er nog redelijk gezond uitzien. Hun menu bestaat vaak uit sigarettenpeuken, kruimels of een verdwaald frietje.